امام صادق علیه السلام هرگاه قرآن را به دست می گرفت، قبل از گشودن و تلاوت آن، چنین دعا می کرد :
أَللهُمَّ اِنّی أَشْهَدُ أَنَّ هذا کِتابُکَ المُنَزَلُ مِنْ عِنْدِکَ عَلی رَسولِکَ محمّد بن عبدالله، وَ کَلامُکَ النَّاطِقُ عَلی لِسانِ نَبِیِّکَ، جَعَلْتَهُ هادِیاً مِنْکَ اِلی خَلْقِکَ وَ حَبْلاً مُتَّصِلاً فیما بَیْنَکَ وَ بَیْنَ عِبادِکَ. أَللهمَّ إِنّی نَشَرْتُ عَهْدَکَ وَ کِتابَکَ، اللهمَّ فَاجْعَلْ نَظَری فیهِ عِبادَةً، وَ قِرائَتی فِیهِ فِکْراً، وَ فِکْری فیهِ اعْتِباراً، وَاجْعَلْنی مِمَّنِ اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِکَ فیهِ وَاجْتَنَبَ مَعاصیکَ، وَ لا تَطْبَعْ عِنْدَ قِرائَتی عَلی سَمْعی، وَ لا تَجْعَلْ عَلی بَصَریی غِشاوَةً، وَ لا تَجْعَلْ قِرائَتی قِرائَةً لا تَدَبُّرَ فیها، بَلِ اجْعَلْنی أتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَ أَحْکامَهُ، آخِذاً بِشَرائِعِ دینِکَ، وَ لا تَجْعَلْ نَظَری فیهِ غَفْلَةً وَ لا قِرائَتی هَذَراً، إِنَّکَ أَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ .
( بحارالانوار، علاّمه مجلسی، ج 92، ص 207 )
قرآن
# عبس_ آیه1 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه1 :
- أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ – بِسْمِ الله الرَّحْمَنِ الرَّحیم –
عَبَسَ وَتَوَلَّى |
فارسی= |
پناه می برم به خدا از شیطان رانده شده – به نام خداوند بخشنده و مهربان
چهره در هم کشید و روی گردانید، |
ترکی = |
الله ئا پناه آپاری رام شیطان رجیم نَن– الله ئین رحمان و رحیم آدی نان ( باشلئیرآم ) –
( و عئوز ئین ) عبوس ائله دی و عئوز چئوئیر دی، |
قرآن
# عبس_آیه2 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 2 :
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَى |
فارسی= |
از اینکه آن مرد نابینا نزد او آمد ! |
ترکی = |
بونا گئوره کی بیر کور آدام اُنین یانینا گئل دی! |
قرآن
# عبس_آیه3 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 3 :
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى |
فارسی= |
تو چه ميداني شايد او پاكي و تقوي پيشه كند؟ |
ترکی = |
و سئن نئه بیلیر سئن ؟! بلکه اُ پاک لیق ( و تقوی ) توت ئا ! |
قرآن
# عبس_آیه4 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 4 :
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَى |
فارسی= |
يا متذكر گردد و اين تذكر به حال او مفيد باشد . |
ترکی = |
یا دا مُتذکّر اُلا و اُنا بو تذکّر منفعت اُلا ، |
قرآن
# عبس_آیه5 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 5 :
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى |
فارسی= |
اما آن كس كه مستغني است |
ترکی = |
امّـآ اُ کس کی مُستغنی ( غنی و پولدار ) دی ، |
قرآن
# عبس_آیه6 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 6 :
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّى |
فارسی= |
تو به او روی می آوری [و نسبت به وی اهتمام می ورزی] |
ترکی = |
اُندا سئن اُنا عئوز گئتیریر سئن! |
قرآن
# عبس_آیه7 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 7 :
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى |
فارسی= |
در حالي كه اگر او خود را پاك نسازد چيزي بر تو نيست . |
ترکی = |
و سئن ئون عهده ئو دئیل ایئم تزکیه ائله میئه، |
قرآن
# عبس_آیه8 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 8 :
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَى |
فارسی= |
اما آن کس که (چون عبد اللّه مکتوم به شوق دل برای ذکر خدا) به سوی تو میشتابد . |
ترکی = |
و امّـآ اُ کس کی سئن ئون یان ئوا سرعت ئی نَن شتاب ائلیر ، |
قرآن
# عبس_آیه9 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 9 :
وَهُوَ يَخْشَى |
فارسی= |
در حالی که [از پروردگارش] می ترسد، |
ترکی = |
و اُ ( الله ئینا ) خاشع دی، |
قرآن
# عبس_آیه10 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 10 :
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّى |
فارسی= |
تو از او غافل ميشوي . |
ترکی = |
اُندا سئن اُنّـآن غافل اُلیر سان. |
قرآن
# عبس_آیه11 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 11 :
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ |
فارسی= |
این روا نیست، که آیات حق برای پند و تذکر (همه خلق) است . |
ترکی = |
بوجور دئیل ، دوزدندی کی اُ ( هامّی خلایق ئه ) تذکره دی، |
قرآن
# عبس_آیه12 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 12 :
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ |
فارسی= |
پس هرکه خواست از آن پند گیرد، |
ترکی = |
اُندا هر کیم ایستئه سئه اُنّـآن تذکّر آلا ، |
قرآن
# عبس_آیه13 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 13 :
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ |
فارسی= |
در الواح پرارزشي ثبت است . |
ترکی = |
مُکرَّمه صفحه لر دئه ( بو قرآن ) ثبت دی دی، |
قرآن
# عبس_آیه14 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 14 :
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ |
فارسی= |
که آن صحیفهها بسی بلند مرتبه و پاک و منزه (از خطا) است . |
ترکی = |
( اُ صحیفه لر ) اُوجالی مقام و پاک دی لار ، |
قرآن
# عبس_آیه15 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 15 :
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ |
فارسی= |
در دست سفیرانی |
ترکی = |
سفیر لرئین اَل لرئین دئه دی ، |
قرآن
# عبس_آیه16 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 16 :
كِرَامٍ بَرَرَةٍ |
فارسی= |
والامقام و فرمانبردار و نيكوكار . |
ترکی = |
کرامت لی مقام دا و یاخچی ایش گئعورئن دی لر، |
قرآن
# عبس_آیه17 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 17 :
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ |
فارسی= |
مرگ بر انسان [كافر] چقدر كافركيش است |
ترکی = |
عئولیم اُلسئین بو (کافر) انسان ئا ، نئه چوخ کفر ائلین دی، |
قرآن
# عبس_آیه18 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 18 :
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ |
فارسی= |
] خدا] او را از چه چیز آفریده؟ |
ترکی = |
( الله ) اُنی هانکی شئی دَن خلق ائلیب دی؟! |
قرآن
# عبس_آیه19 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 19 :
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ |
فارسی= |
از نطفه ناچيزي او را آفريد، سپس اندازه گيري كرد و موزون ساخت . |
ترکی = |
( انسان ئی ) بیر نطفه دَن خلق ائلیب دی و اُنی اندازه ئی نَن مُقدّر ائلیب دی، |
قرآن
# عبس_آیه20 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 20 :
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ |
فارسی= |
آن گاه راه [هدایت، سعادت، خیر و طاعت] را برایش آسان ساخت . |
ترکی = |
اُنّـآن سئورا ( هدایت ) یولی اُنا آسان ائله دی، |
قرآن
# عبس_آیه21 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 21 :
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ |
فارسی= |
آن گاه (به وقت معین) او را بمیراند و به خاک قبر سپرد . |
ترکی = |
اُنّـآن سئورا اُنی عئول دیر دی ، اُندا اُنی قبر ائله دی، |
قرآن
# عبس_آیه22 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 22 :
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ |
فارسی= |
سپس هر زمان بخواهد او را زنده ميكند . |
ترکی = |
(و) اُنّـآن سئورا هر وَخ کی ایستئه سئه اُنی محشور ائلر ، |
قرآن
# عبس_آیه23 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 23 :
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ |
فارسی= |
چنین نیست (که منکران معاد میپندارند) بشر کافر هنوز آنچه خدا امر کرده به جا نیاورده (تا سعادت ابد یابد) . |
ترکی = |
بوجور دئیل ، حله اُنی کی اُنا أمر اِلئیب دی یئرئینه گئتیر میب دی، |
قرآن
# عبس_آیه24 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 24 :
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ |
فارسی= |
پس بايد انسان به خوراك خويش بنگرد |
ترکی = |
اُندا گرئح بو انسان ئوز طعام ئینا باخ ئا ، |
قرآن
# عبس_آیه25 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 25 :
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا |
فارسی= |
ما آب فراواني از آسمان فروريختيم ! |
ترکی = |
دوزدندی کی بیز گئوی دَن دولی و چوخ یاغیش سئو ئی تئوک میش ئیق! |
قرآن
# عبس_آیه26 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 26 :
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا |
فارسی= |
آنگاه زمين را با شكافتنى [لازم] شكافتيم |
ترکی = |
اُنّـآن سئورا یئری شقئه ئی نَن شکافت وئر دئیق، |
قرآن
# عبس_آیه27 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 27 :
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا |
فارسی= |
پس در آن دانه های فراوانی رویاندیم، |
ترکی = |
اُندا اُوردا دانه لرئی یئر دَن چیخار دئیق، |
قرآن
# عبس_آیه28 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 28 :
وَعِنَبًا وَقَضْبًا |
فارسی= |
و انگور و سبزي بسيار، |
ترکی = |
و عئوزیم و سبزی لرئی ( یئردن چیخارد ئیق و گئوؤر دئیق ) ، |
قرآن
# عبس_آیه29 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 29 :
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا |
فارسی= |
و زيتون و درخت خرما |
ترکی = |
و زیتون و خرما آغاج ئی ، |
قرآن
# عبس_آیه30 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 30 :
وَحَدَائِقَ غُلْبًا |
فارسی= |
و باغهای پر از درختان کهن . |
ترکی = |
و باغ لار ئی کی آغاج لار دان دولی دی ، |
قرآن
# عبس_آیه31 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 31 :
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا |
فارسی= |
و ميوه و چراگاه، |
ترکی = |
و میوه و مرتع ، |
قرآن
# عبس_آیه32 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 32 :
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ |
فارسی= |
تا شما آدمیان و حیوانات شما هم از آن بهرهمند شوید . |
ترکی = |
و سوز ئوچون و حیوان لار ئوز ئوچون متاع و بهره آپار ماق اُلا ، |
قرآن
# عبس_آیه33 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 33 :
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ |
فارسی= |
(به یاد آرید) آن گاه که ندای مهیب قیامت (به گوش همه خلق) برسد . |
ترکی = |
اُندا اُوخ کی اُ قیامت ئین مهیب سئس ئی ( هامّی نین قولاغ ئینا ) گئله ، |
قرآن
# عبس_آیه34 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 34 :
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ |
فارسی= |
در آن روز كه انسان از برادر خود فرار ميكند، |
ترکی = |
اُ گئون انسان ئوز قار داش ئین نان قاچ ئار ، |
قرآن
# عبس_آیه35 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 35 :
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ |
فارسی= |
و بلکه از مادر و پدرش . |
ترکی = |
و آنا سئین نان و آتا سئین نان ( دا قاچ ئار ) ، |
قرآن
# عبس_آیه36 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 36 :
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ |
فارسی= |
و از همسرش و پسرانش مى گريزد |
ترکی = |
و همسر ئین نَن و اولاد لارین نان ( قاچ ئار )، |
قرآن
# عبس_آیه37 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 37 :
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ |
فارسی= |
در آن روز هر كدام از آنها وضعي دارد كه او را كاملا به خود مشغول مي سازد |
ترکی = |
اُ گئون دئه هر کیم ئین بیر وضعی وار دی کی اُنی مشغول ائلیه جاق ( آییر سئینا توجه ئی اُلمیا جاق ). |
قرآن
# عبس_آیه38 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 38 :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ |
فارسی= |
آن روز طایفهای (که اهل ایمانند) رخسارشان فروزان است . |
ترکی = |
اُ گئون دئه بیر عدّه نین عئوز لرئی ایشئیق لی دی ، |
قرآن
# عبس_آیه39 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 39 :
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ |
فارسی= |
خندان [و] شادانند |
ترکی = |
( عئوز لری ) گئوله جئک و شاد دی لار ، |
قرآن
# عبس_آیه40 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 40 :
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ |
فارسی= |
و صورتهايي در آن روز غبارآلود است، |
ترکی = |
و بیر عدّه ئین عئوز لرئی اُ گئون دئه اوست لرئینه غبار ( غم و تورپاخ ) تؤکئیلیب دی! |
قرآن
# عبس_آیه41 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 41 :
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ |
فارسی= |
و به رویشان خاک سیاه ذلّت و خجلت نشسته . |
ترکی = |
عئوز لرئین قرئه تورپاخ ( و خجالت و ذلّت ) توت ئیب دی، |
قرآن
# عبس_آیه42 |
سوره ی مبارکه ی عَبَسَ ؛ آیه ی شریفه 42 :
أُولَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ |
فارسی= |
آنها همان كافران فاجرند |
ترکی = |
اُلار هَمَن کافر و فاجر ( انسان لار ) دی لار. |
صَدَقَ اللهُ العَلیُّ العَظیمُ، و صَدَقَ وَ بَلَّغَ رَسُولُهُ النَّبیُّ الکریمُ، وَ نَحنُ عَلی ذلِکَ مِنَ الشَّاهِدینَ والشَّاکِرینَ، سُبْحانَ اللهِ رَبِّ العِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَی المُرسلینَ، والحمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ
امام صادق علیه السلام این گونه دعا می خواند :
اللهمَّ إنّی قَرَأتُ ما قَضَیتَ لی مِن کِتابِکَ، الَّذی أَنْزَلتَهُ عَلی نَبِیِّکَ محمّدٍ صَلواتُکَ عَلَیهِ وَ رَحمَتِکَ، فَلَکَ الحَمْدُ رَبَّنا، وَ لَکَ الشُّکْرُ وَالمِنَّةُ عَلی ما قَدَّرْتَ وَ وَفَّقْتَ .
اللهمَّ اجْعَلْنی مِمَّنْ یُحِلُّ حَلالَکَ، وَ یُحَرِّمُ حَرامَکِ، وَ یَجْتَنِبُ مَعاصیکَ، وَ یُؤمِنُ بِمُحْکَمِهِ وَ مُتَشابِهِهِ وَ ناسِخِهِ وَ مَنْسُوخِهِ، وَاجْعَلْهُ لی شِفاءً وَ رَحْمَةً، وَ حِرْزاً وَ ذُخْراً .
اللهمَّ اجْعَلْهُ لی اُنْساً فی قَبری ، وَ اُنْساً فی حَشْری ، وَ اُنساً فی نَشْری ، وَاجْعَلْهُ لی بَرَکَةً بِکُلِّ آیَةٍ قَرَأْتُها، وَارْفَعْ لی بِکُلِّ حَرْفٍ دَرَجَةً فی أعْلی عِلِّیّینَ، آمینَ یا ربّ العالمینَ .
اللهمَّ صَلِّ عَلی محمّدٍ نَبِیِّکَ وَ صَفیِّکَ وَ نَجیِّکَ وَ دَلِیلِکَ، وَالدَّاعی الی سَبیلِکَ، وَ عَلی أَمیرِالمؤمنینَ وَلِیِّکَ وَ خَلیفَتِکَ مِنْ بَعْدِ رَسُولِکَ، وَ عَلی أَوصِیائِهِمَا المُسْتَحْفِظینَ دینَکَ المُسْتَوْدِعینَ حَقَّکَ، وَ عَلَیهِمْ أجْمعینَ السّلامُ وَ رحمةُ الله و بَرکاتُه
( بحارالانوار، ج 92، ص 208 )
