امام صادق علیه السلام هرگاه قرآن را به دست می گرفت، قبل از گشودن و تلاوت آن، چنین دعا می کرد :
أَللهُمَّ اِنّی أَشْهَدُ أَنَّ هذا کِتابُکَ المُنَزَلُ مِنْ عِنْدِکَ عَلی رَسولِکَ محمّد بن عبدالله، وَ کَلامُکَ النَّاطِقُ عَلی لِسانِ نَبِیِّکَ، جَعَلْتَهُ هادِیاً مِنْکَ اِلی خَلْقِکَ وَ حَبْلاً مُتَّصِلاً فیما بَیْنَکَ وَ بَیْنَ عِبادِکَ. أَللهمَّ إِنّی نَشَرْتُ عَهْدَکَ وَ کِتابَکَ، اللهمَّ فَاجْعَلْ نَظَری فیهِ عِبادَةً، وَ قِرائَتی فِیهِ فِکْراً، وَ فِکْری فیهِ اعْتِباراً، وَاجْعَلْنی مِمَّنِ اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِکَ فیهِ وَاجْتَنَبَ مَعاصیکَ، وَ لا تَطْبَعْ عِنْدَ قِرائَتی عَلی سَمْعی، وَ لا تَجْعَلْ عَلی بَصَریی غِشاوَةً، وَ لا تَجْعَلْ قِرائَتی قِرائَةً لا تَدَبُّرَ فیها، بَلِ اجْعَلْنی أتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَ أَحْکامَهُ، آخِذاً بِشَرائِعِ دینِکَ، وَ لا تَجْعَلْ نَظَری فیهِ غَفْلَةً وَ لا قِرائَتی هَذَراً، إِنَّکَ أَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ .
( بحارالانوار، علاّمه مجلسی، ج 92، ص 207 )
قرآن
# انشراح_ آیه1 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 1 :
- أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ – بِسْمِ الله الرَّحْمَنِ الرَّحیم –
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ |
فارسی= |
پناه می برم به خدا از شیطان رانده شده – به نام خداوند بخشنده و مهربان
(ای رسول گرامی) آیا ما تو را (به نعمت حکمت و رسالت) شرح صدر (و بلندی همّت) عطا نکردیم؟ |
ترکی = |
الله ئا پناه آپاری رام شیطان رجیم نَن– الله ئین رحمان و رحیم آدی نان ( باشلئیرآم ) –
بئعیه بیز سئن ئوچون سینه ئوئی وسیع ائله مئه دیق ( و سعه صدر وئر مئه دیق ) ؟! |
قرآن
# انشراح_آیه2 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 2 :
وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ |
فارسی= |
و بار سنگين را از تو بر نداشتيم ؟ |
ترکی = |
و سئن نَن آغیر وزر ئو یئره قوئی مادیق ؟ |
قرآن
# انشراح_آیه3 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 3 :
الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ |
فارسی= |
همان باري كه سخت بر پشت تو سنگيني ميكرد . |
ترکی = |
هَمَن کی ( کأنّه ) سئن ئون بئعل ئو سئین دیرئیر دی! |
قرآن
# انشراح_آیه4 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 4 :
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ |
فارسی= |
و نام نکوی تو را (به رغم دشمنان، در عالم) بلند کردیم . |
ترکی = |
و سئن ئوچون آد ئو ئو ( و یاد ئو ئو ) اوجا ائله دیق ! |
قرآن
# انشراح_آیه5 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 5 :
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا |
فارسی= |
پس (بدان که به لطف خدا) با هر سختی البته آسانی هست . |
ترکی = |
اُندا دوزدندی کی چئتین لیگی نَن آسان لیق وار دی ، |
قرآن
# انشراح_آیه6 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 6 :
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا |
فارسی= |
آرى با دشوارى آسانى است |
ترکی = |
دوزدندی کی چئتین لیگی نَن آسان لیق وار دی، |
قرآن
# انشراح_آیه7 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 7 :
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ |
فارسی= |
پس هنگامي كه از كار مهمي فارغ ميشوي به مهم ديگري پرداز ! |
ترکی = |
اُندا اُوَخ کی فراغت تاپ دون، اُندا آییری ایش ئه مشغول اُل! |
قرآن
# انشراح_آیه8 |
سوره ی مبارکه ی انشراح ؛ آیه ی شریفه 8 :
وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ |
فارسی= |
و به سوي پروردگارت توجه كن . |
ترکی = |
و رَبّ ئوئا ساری اُندا توجه ائله ، |
صَدَقَ اللهُ العَلیُّ العَظیمُ، و صَدَقَ وَ بَلَّغَ رَسُولُهُ النَّبیُّ الکریمُ، وَ نَحنُ عَلی ذلِکَ مِنَ الشَّاهِدینَ والشَّاکِرینَ، سُبْحانَ اللهِ رَبِّ العِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَی المُرسلینَ، والحمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ
امام صادق علیه السلام این گونه دعا می خواند :
اللهمَّ إنّی قَرَأتُ ما قَضَیتَ لی مِن کِتابِکَ، الَّذی أَنْزَلتَهُ عَلی نَبِیِّکَ محمّدٍ صَلواتُکَ عَلَیهِ وَ رَحمَتِکَ، فَلَکَ الحَمْدُ رَبَّنا، وَ لَکَ الشُّکْرُ وَالمِنَّةُ عَلی ما قَدَّرْتَ وَ وَفَّقْتَ .
اللهمَّ اجْعَلْنی مِمَّنْ یُحِلُّ حَلالَکَ، وَ یُحَرِّمُ حَرامَکِ، وَ یَجْتَنِبُ مَعاصیکَ، وَ یُؤمِنُ بِمُحْکَمِهِ وَ مُتَشابِهِهِ وَ ناسِخِهِ وَ مَنْسُوخِهِ، وَاجْعَلْهُ لی شِفاءً وَ رَحْمَةً، وَ حِرْزاً وَ ذُخْراً .
اللهمَّ اجْعَلْهُ لی اُنْساً فی قَبری ، وَ اُنْساً فی حَشْری ، وَ اُنساً فی نَشْری ، وَاجْعَلْهُ لی بَرَکَةً بِکُلِّ آیَةٍ قَرَأْتُها، وَارْفَعْ لی بِکُلِّ حَرْفٍ دَرَجَةً فی أعْلی عِلِّیّینَ، آمینَ یا ربّ العالمینَ .
اللهمَّ صَلِّ عَلی محمّدٍ نَبِیِّکَ وَ صَفیِّکَ وَ نَجیِّکَ وَ دَلِیلِکَ، وَالدَّاعی الی سَبیلِکَ، وَ عَلی أَمیرِالمؤمنینَ وَلِیِّکَ وَ خَلیفَتِکَ مِنْ بَعْدِ رَسُولِکَ، وَ عَلی أَوصِیائِهِمَا المُسْتَحْفِظینَ دینَکَ المُسْتَوْدِعینَ حَقَّکَ، وَ عَلَیهِمْ أجْمعینَ السّلامُ وَ رحمةُ الله و بَرکاتُه
( بحارالانوار، ج 92، ص 208 )
