امام صادق علیه السلام هرگاه قرآن را به دست می گرفت، قبل از گشودن و تلاوت آن، چنین دعا می کرد :
أَللهُمَّ اِنّی أَشْهَدُ أَنَّ هذا کِتابُکَ المُنَزَلُ مِنْ عِنْدِکَ عَلی رَسولِکَ محمّد بن عبدالله، وَ کَلامُکَ النَّاطِقُ عَلی لِسانِ نَبِیِّکَ، جَعَلْتَهُ هادِیاً مِنْکَ اِلی خَلْقِکَ وَ حَبْلاً مُتَّصِلاً فیما بَیْنَکَ وَ بَیْنَ عِبادِکَ. أَللهمَّ إِنّی نَشَرْتُ عَهْدَکَ وَ کِتابَکَ، اللهمَّ فَاجْعَلْ نَظَری فیهِ عِبادَةً، وَ قِرائَتی فِیهِ فِکْراً، وَ فِکْری فیهِ اعْتِباراً، وَاجْعَلْنی مِمَّنِ اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِکَ فیهِ وَاجْتَنَبَ مَعاصیکَ، وَ لا تَطْبَعْ عِنْدَ قِرائَتی عَلی سَمْعی، وَ لا تَجْعَلْ عَلی بَصَریی غِشاوَةً، وَ لا تَجْعَلْ قِرائَتی قِرائَةً لا تَدَبُّرَ فیها، بَلِ اجْعَلْنی أتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَ أَحْکامَهُ، آخِذاً بِشَرائِعِ دینِکَ، وَ لا تَجْعَلْ نَظَری فیهِ غَفْلَةً وَ لا قِرائَتی هَذَراً، إِنَّکَ أَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ .
( بحارالانوار، علاّمه مجلسی، ج 92، ص 207 )
قرآن
# عادیات_ آیه1 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 1 :
- أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ – بِسْمِ الله الرَّحْمَنِ الرَّحیم –
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا |
فارسی= |
پناه می برم به خدا از شیطان رانده شده – به نام خداوند بخشنده و مهربان
سوگند به اسبان دوندهاي كه نفس زنان (به سوي ميدان جهاد) پيش رفتند . |
ترکی = |
الله ئا پناه آپاری رام شیطان رجیم نَن– الله ئین رحمان و رحیم آدی نان ( باشلئیرآم ) –
و آند اُلسئین ( مُجاهد لرئین ) آت لارینا کی نفس چالان ( جهاد ئا ) گئد ئیل لر، |
قرآن
# عادیات_آیه2 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 2 :
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا |
فارسی= |
و سوگند به آنها (كه بر اثر برخورد سمشان به سنگهاي بيابان) جرقه هاي آتش افروختند . |
ترکی = |
و آند اُلسئین اُ آت لارا کی سُمّ لارین نان و یئری نَن جرقه وئریل لار، |
قرآن
# عادیات_آیه3 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 3 :
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا |
فارسی= |
و با دميدن صبح بر دشمن يورش بردند . |
ترکی = |
اُندا صبح چاق ئی دشمن ئه حمله ائله دی لر، |
قرآن
# عادیات_آیه4 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 4 :
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا |
فارسی= |
و گرد و غبار به هر سو پراكنده كردند . |
ترکی = |
اُندا هر یئره تئورپاخ داغید دی لار، |
قرآن
# عادیات_آیه5 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 5 :
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا |
فارسی= |
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛ |
ترکی = |
اُندا ( دشمن ئین ) جمع ئین وسط ئین دئه حاضر اُلیل لار، |
قرآن
# عادیات_آیه6 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 6 :
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ |
فارسی= |
كه انسان در برابر نعمتهاي پروردگارش ناسپاس و بخيل است . |
ترکی = |
دوزدندی کی انسان رَبّ ئینه ناشکر ( و بخیل ) دی، |
قرآن
# عادیات_آیه7 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 7 :
وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ لَشَهِيدٌ |
فارسی= |
و او خود نيز بر اين معني گواه است . |
ترکی = |
و دوزدندی کی اُ بونا حتمی دَن شاهد دی، |
قرآن
# عادیات_آیه8 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 8 :
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ |
فارسی= |
و هم او بر حب مال دنیا سخت فریفته و بخیل است . |
ترکی = |
و دوزدندی کی اُ حتمی دَن دنیا مال ئین شدّت ئی نَن ایستئیر، |
قرآن
# عادیات_آیه9 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 9 :
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ |
فارسی= |
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود . |
ترکی = |
بئعیه اُندا بیل میل لر اُوَخ هر کیم قبر لر دئه دی لر مبعوث اُلال لار، |
قرآن
# عادیات_آیه10 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 10 :
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ |
فارسی= |
و آنچه در درون سينه ها است آشكار ميگردد . |
ترکی = |
و هر نی کی سینه لر دئه دی حاصل ( و آیدین ) اُلار ، |
قرآن
# عادیات_آیه11 |
سوره ی مبارکه ی عادیات ؛ آیه ی شریفه 11 :
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ |
فارسی= |
در آن روز پروردگارشان از آنها كاملا با خبر است . |
ترکی = |
دوزدندی کی رَبّ ئی لری اُلاریچون اُ گئون دئه حتمی دَن خبر ئی وار دی. |
صَدَقَ اللهُ العَلیُّ العَظیمُ، و صَدَقَ وَ بَلَّغَ رَسُولُهُ النَّبیُّ الکریمُ، وَ نَحنُ عَلی ذلِکَ مِنَ الشَّاهِدینَ والشَّاکِرینَ، سُبْحانَ اللهِ رَبِّ العِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَی المُرسلینَ، والحمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ
امام صادق علیه السلام این گونه دعا می خواند :
اللهمَّ إنّی قَرَأتُ ما قَضَیتَ لی مِن کِتابِکَ، الَّذی أَنْزَلتَهُ عَلی نَبِیِّکَ محمّدٍ صَلواتُکَ عَلَیهِ وَ رَحمَتِکَ، فَلَکَ الحَمْدُ رَبَّنا، وَ لَکَ الشُّکْرُ وَالمِنَّةُ عَلی ما قَدَّرْتَ وَ وَفَّقْتَ .
اللهمَّ اجْعَلْنی مِمَّنْ یُحِلُّ حَلالَکَ، وَ یُحَرِّمُ حَرامَکِ، وَ یَجْتَنِبُ مَعاصیکَ، وَ یُؤمِنُ بِمُحْکَمِهِ وَ مُتَشابِهِهِ وَ ناسِخِهِ وَ مَنْسُوخِهِ، وَاجْعَلْهُ لی شِفاءً وَ رَحْمَةً، وَ حِرْزاً وَ ذُخْراً .
اللهمَّ اجْعَلْهُ لی اُنْساً فی قَبری ، وَ اُنْساً فی حَشْری ، وَ اُنساً فی نَشْری ، وَاجْعَلْهُ لی بَرَکَةً بِکُلِّ آیَةٍ قَرَأْتُها، وَارْفَعْ لی بِکُلِّ حَرْفٍ دَرَجَةً فی أعْلی عِلِّیّینَ، آمینَ یا ربّ العالمینَ .
اللهمَّ صَلِّ عَلی محمّدٍ نَبِیِّکَ وَ صَفیِّکَ وَ نَجیِّکَ وَ دَلِیلِکَ، وَالدَّاعی الی سَبیلِکَ، وَ عَلی أَمیرِالمؤمنینَ وَلِیِّکَ وَ خَلیفَتِکَ مِنْ بَعْدِ رَسُولِکَ، وَ عَلی أَوصِیائِهِمَا المُسْتَحْفِظینَ دینَکَ المُسْتَوْدِعینَ حَقَّکَ، وَ عَلَیهِمْ أجْمعینَ السّلامُ وَ رحمةُ الله و بَرکاتُه
( بحارالانوار، ج 92، ص 208 )
