امام صادق علیه السلام هرگاه قرآن را به دست می گرفت، قبل از گشودن و تلاوت آن، چنین دعا می کرد :
أَللهُمَّ اِنّی أَشْهَدُ أَنَّ هذا کِتابُکَ المُنَزَلُ مِنْ عِنْدِکَ عَلی رَسولِکَ محمّد بن عبدالله، وَ کَلامُکَ النَّاطِقُ عَلی لِسانِ نَبِیِّکَ، جَعَلْتَهُ هادِیاً مِنْکَ اِلی خَلْقِکَ وَ حَبْلاً مُتَّصِلاً فیما بَیْنَکَ وَ بَیْنَ عِبادِکَ. أَللهمَّ إِنّی نَشَرْتُ عَهْدَکَ وَ کِتابَکَ، اللهمَّ فَاجْعَلْ نَظَری فیهِ عِبادَةً، وَ قِرائَتی فِیهِ فِکْراً، وَ فِکْری فیهِ اعْتِباراً، وَاجْعَلْنی مِمَّنِ اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِکَ فیهِ وَاجْتَنَبَ مَعاصیکَ، وَ لا تَطْبَعْ عِنْدَ قِرائَتی عَلی سَمْعی، وَ لا تَجْعَلْ عَلی بَصَریی غِشاوَةً، وَ لا تَجْعَلْ قِرائَتی قِرائَةً لا تَدَبُّرَ فیها، بَلِ اجْعَلْنی أتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَ أَحْکامَهُ، آخِذاً بِشَرائِعِ دینِکَ، وَ لا تَجْعَلْ نَظَری فیهِ غَفْلَةً وَ لا قِرائَتی هَذَراً، إِنَّکَ أَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحیمُ .
( بحارالانوار، علاّمه مجلسی، ج 92، ص 207 )
قرآن
# همزه_ آیه1 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 1 :
- أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ – بِسْمِ الله الرَّحْمَنِ الرَّحیم –
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ |
فارسی= |
پناه می برم به خدا از شیطان رانده شده – به نام خداوند بخشنده و مهربان
واى بر هر بدگوى عيبجويى |
ترکی = |
الله ئا پناه آپاری رام شیطان رجیم نَن– الله ئین رحمان و رحیم آدی نان ( باشلئیرآم ) –
هر پیس دیئن ، عیب ئی اَخترئن لرئه وآی اُلسئین! |
قرآن
# همزه_آیه2 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 2 :
الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ |
فارسی= |
كه مالى گرد آورد و برشمردش |
ترکی = |
اُ کس کی مال ئی جمع ائله دی و ( هئی ) ساییدی ، |
قرآن
# همزه_آیه3 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 3 :
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ |
فارسی= |
پندارد كه مالش او را جاويد كرده |
ترکی = |
بوجور حساب ائلئیر کی اُنین مالی، اُنی همَّشه لیق ائلیب دی، |
قرآن
# همزه_آیه4 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 4 :
كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ |
فارسی= |
ولى نه قطعا در آتش خردكننده فرو افكنده خواهد شد |
ترکی = |
بوجور دئیر حتمی دَن اُنی یاندیران عئوت ئا آت ئا جاق لار، |
قرآن
# همزه_آیه5 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 5 :
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ |
فارسی= |
و تو چه دانى كه آن آتش خردكننده چيست |
ترکی = |
و سئن نئه بیلیر سئن کی خُرد ائلین عئوت نئه دی؟! |
قرآن
# همزه_آیه6 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 6 :
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ |
فارسی= |
آتش افروخته خدا[يى] است |
ترکی = |
الله ئین قلئه نَن عئوت ئی دی، |
قرآن
# همزه_آیه7 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 7 :
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ |
فارسی= |
[آتشى] كه به دلها مىرسد |
ترکی = |
هَمن عئوت کی عئورک لرئه یئتیش ئیر، |
قرآن
# همزه_آیه8 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 8 :
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ |
فارسی= |
و [آتشى كه] در ستونهايى دراز آنان را در ميان فرامىگيرد |
ترکی = |
دوزدندی کی اُلار ئیچون اوجا ستون لی عئوت لار وار دی، |
قرآن
# همزه_آیه9 |
سوره ی مبارکه ی همزه ؛ آیه ی شریفه 9 :
فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ |
فارسی= |
در ستونهاي كشيده و طولاني! |
ترکی = |
اوجا ستون لی ( عئوت ) دی! |
صَدَقَ اللهُ العَلیُّ العَظیمُ، و صَدَقَ وَ بَلَّغَ رَسُولُهُ النَّبیُّ الکریمُ، وَ نَحنُ عَلی ذلِکَ مِنَ الشَّاهِدینَ والشَّاکِرینَ، سُبْحانَ اللهِ رَبِّ العِزَّةِ عَمَّا یَصِفُونَ، وَ سَلامٌ عَلَی المُرسلینَ، والحمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ
امام صادق علیه السلام این گونه دعا می خواند :
اللهمَّ إنّی قَرَأتُ ما قَضَیتَ لی مِن کِتابِکَ، الَّذی أَنْزَلتَهُ عَلی نَبِیِّکَ محمّدٍ صَلواتُکَ عَلَیهِ وَ رَحمَتِکَ، فَلَکَ الحَمْدُ رَبَّنا، وَ لَکَ الشُّکْرُ وَالمِنَّةُ عَلی ما قَدَّرْتَ وَ وَفَّقْتَ .
اللهمَّ اجْعَلْنی مِمَّنْ یُحِلُّ حَلالَکَ، وَ یُحَرِّمُ حَرامَکِ، وَ یَجْتَنِبُ مَعاصیکَ، وَ یُؤمِنُ بِمُحْکَمِهِ وَ مُتَشابِهِهِ وَ ناسِخِهِ وَ مَنْسُوخِهِ، وَاجْعَلْهُ لی شِفاءً وَ رَحْمَةً، وَ حِرْزاً وَ ذُخْراً .
اللهمَّ اجْعَلْهُ لی اُنْساً فی قَبری ، وَ اُنْساً فی حَشْری ، وَ اُنساً فی نَشْری ، وَاجْعَلْهُ لی بَرَکَةً بِکُلِّ آیَةٍ قَرَأْتُها، وَارْفَعْ لی بِکُلِّ حَرْفٍ دَرَجَةً فی أعْلی عِلِّیّینَ، آمینَ یا ربّ العالمینَ .
اللهمَّ صَلِّ عَلی محمّدٍ نَبِیِّکَ وَ صَفیِّکَ وَ نَجیِّکَ وَ دَلِیلِکَ، وَالدَّاعی الی سَبیلِکَ، وَ عَلی أَمیرِالمؤمنینَ وَلِیِّکَ وَ خَلیفَتِکَ مِنْ بَعْدِ رَسُولِکَ، وَ عَلی أَوصِیائِهِمَا المُسْتَحْفِظینَ دینَکَ المُسْتَوْدِعینَ حَقَّکَ، وَ عَلَیهِمْ أجْمعینَ السّلامُ وَ رحمةُ الله و بَرکاتُه
( بحارالانوار، ج 92، ص 208 )
